Van hutje naar hut!

Toen we allebei nog studeerden konden we een huis gaan huren. Klein maar fijn en met drie slaapkamers (afmeting Harry Potter slaapkamer onder de trap). We schraapten wat euro's bij elkaar en verfden het, ons eerste echte huis. Dat is vier jaar geleden. Er is nogal wat gebeurt in de tussentijd, we studeerden af, zochten een baan, vonden een baan, trouwden en kregen 2 prachtige kinderen. Ondanks dat het eigenlijk prima past zo met z'n vieren begon het te knagen. Een wat grotere keuken, een badkamer waar je niet naast de wasmachine doucht, een tuin voor de kinderen (en voor onszelf)?

Het inpakken is begonnen

'De huizenmarkt is nu pure gekte, we hebben in 1 jaar 2 kinderen gekregen en ik begin maandag weer met werken, laten we volgend jaar een keer verder kijken ok?' Dit besproken we op een donderdag. De dag erna kwam De Wederhelft een toch wel erg leuk huis tegen op Funda. Dus toch maar gebeld voor een bezichtiging, onze aller- allereerste. De maandag regelden we een hypotheekadviseur, dinsdag een aankoopmakelaar, woensdag was de bezichtiging. Het huis was prachtig, helemaal af, hoefde niks aan te gebeuren, op een plek waar we graag wilden wonen. En uiteraard.. op het moment dat we buiten stonden na te praten met onze makelaar kwam er een ijsco-wagentje langs en uit alle hoeken en gaten kwamen kinderen met een euro in hun knuisje. Dit klinkt heel idyllisch en dat was het ook. We deden een bod.

Het wordt donderdag en we keken elkaar aan, met een compleet gekke woningmarkt en het allereerste huis dat we bekeken.. we durfden nergens op te hopen. En we zeiden: waar we zitten is het op zich ook goed. En ondertussen hoopten we natuurlijk. En toen kwam vrijdag. Precies op het moment dat ik een uurtje niet op m'n telefoon kon kijken kreeg De Wederhelft een belletje. En toen ik een uur later op mijn telefoon keek: WE HEBBEN HET HUIS!!!! Dus nu gaan we van onze kleine hutje in de stad naar een grotere hut. Met een tuintje voor de kinderen, grotere slaapkamers en bovenal in een kindvriendelijke buurt. Gelukkig ook nog gewoon dichtbij de stad. Want ja, het hele 'wonen in het groen' is super fijn, maar ik wil ook nog met de bakfiets naar de stad kunnen scheuren.

Onze tuin :) !!

Super spannend vind ik het allemaal en ineens voelt het allemaal wel erg volwassen. Blijkbaar was een huis kopen nodig voor dat gevoel, want twee kinderen oke, maar als je een huis koopt dan hoor je toch wel echt bij de volwassen wereld ;) En nu het allemaal toch wel erg echt wordt heb ik er heel veel zin in! Om het helemaal van ons te maken en leuk in te richten. Het enige wat we tot nu toe kochten: een hele grote eettafel. Waar we met z'n 8-en (10-en als iedereen elkaar een beetje goed kent) aan kunnen zitten. Voor lang natafelen, heel veel pannenkoekfeestjes, bordspelletjes, huiswerk maken, slome zondagen, en heel heel heel veel verjaardagstaarten.

Bijna gaan we verhuizen. En ondertussen mijmer ik rustig verder over zelf een groentetuin aanleggen, dennenappels verzamelen en schilderen met de kinderen, onze eerste kerst in dit fijne huis, wandelen naar een meertje, en appeltaarten bakken in onze keuken. Binnenkort meer!

Reacties